Zagadki dla dzieci o płazach

Zagadka o kijankach

Co to za kulki czarne, błyszczące
kręcą się w wodzie nagrzanej słońcem?
Patrzcie! Niektóre już mają łapki!
Wkrótce wyrosną z nich małe żabki.

Gdy śpię w mule zagrzebana,
to nie boję się bociana.

Na brzegu stawu żyją
z wieczora czy też z rana
do wody dają nura
gdy słyszą krok bociana.

Choć na polach jeszcze śnieg,
woda zimna i wiatr dmucha,
idą składać w wodzie skrzek,
lecz na ląd wrócę.

Wiosną radzi kuma kumie,
ledwo zbudzą się ze snu,
nad jezioro, rzekę, strumień
śpieszmy kumy ile tchu.

Śpi w mule zagrzebana
i nie boi się bociana.
W księżycowe noce
w jeziorku rechoce.

Czasem przez dzień cały prawie
cicho siedzi w swoim stawie,
lecz gdy najdzie ją ochota,
może cały dzień rechotać.

Nie jest to tak całkiem pewne,
że zamieni się w królewnę,
zwłaszcza, gdy pocałowana
będzie przez pana bociana.

Biała kamizelka
i zielony fraczek,
gdy zobaczę boćka
wnet do wody skaczę.

Nie poduszka, nie pierzyna
a ma w środku ”puch”!
Zje robaczka, zje pędraczka,
no i sporo much.

Nie chodzą, lecz skaczą,
nad stawem mieszkają.
Gdy wieczór zapadnie,
na głosy śpiewają.

W stawie nad ruczajem
wieczorem kumkają.
I taki oto koncert dają:
re re kum kum!

Natury igraszka:
jest jak ryba,
potem jak traszka.
Bez ogona z wody wyłazi,
a do wody skacze.

Czarna kuleczka - czarny ogonek
kręci się w wodzie na wszystkie strony,
zanikł ogonek - wyrosły łapki,
z czarnych kuleczek - zielone ... .

W stawie mieszka ich tysiące,
chętnie skaczą też po łące,
a ptaka o długich nogach
uznałyby za wroga.