Zagadki dla dzieci o zwierzętach

Zagadka o czapli

Niewielkie rybki zjada na co dzień,
z upodobaniem brodzi po wodzie,
nogi ma długie i dziób też ma długi,
często wytwornym czubem się chlubi.

Mam skrzydła jak ptak,
lecz nie jestem ptaszorem.
Poluję na owady
bardzo późnym wieczorem.

Kto mieszka nad stawem
nad błotnistą rzeczką,
koło ucha trąbi
cienką piszczałeczką?

Tak jak muchomorek
w kropki mam spódnicę,
nie walczę z muchami,
chętniej zjadam mszyce.

Co to za zwierz,
odpowiedz, dziecię,
co igły nosi
na swoim grzbiecie?

Ma wysokie nogi
w czerwonych bucikach.
Gdy go żabka dojrzy,
czym prędzej znika.

Kują w lesie młotki,
lecą z drzewa wiórki,
drwal wsparł się ogonem,
w drzewa wbił pazurki.

Jaki to elegant zawsze grzebień nosi
jest panem podwórka i chlubą gosposi.

Przysiadły na topoli,
stare gniazdo poznały.
Dzieciom na powitanie,
o wiośnie klekotały.

Koleżanka bociana,
po desce chodzi w wierszykach.
Ryby łowi od rana,
i żaby chętnie połyka.

Błyszczą jej kropki
w promieniach słonka,
gdy się ten owad po łąkach błąka.
Lubi pić nektar,
w wiosennych sadach,
zielone mszyce z liści wyjada!

Czyżby ich nazwa
wzięła się z tego,
że zawsze sobie
chodzą gęsiego?

Czarno-biały ptak brodzi po trawie,
dziób czerwony w nią wsuwa ciekawie,
łyka żabę zdumioną, a potem
frunie w górę z donośnym klekotem.

Długa szyja, cztery nogi,
dobre na piaszczyste drogi.
Ma na grzbiecie garby dwa.
Kto go zna?

Chociaż zwą go admirałem
na morzach nie bywa wcale.
Nad skąpaną w słońcu łąką,
lata sobie on z biedronką.

711