Zagadki dla dzieci o zwierzętach

Zagadka o bocianach

Przysiadły na topoli,
stare gniazdo poznały.
Dzieciom na powitanie,
o wiośnie klekotały.

Gdacze na grzędzie,
że latać będzie.
Lecz, że nie umie
w niebo się wznosić -
więc jajka
jedno po drugim znosi.

Stuku, puku po lesie,
że aż echo się niesie.
Kto to w lesie tak stuka?
Kto tam głośno tak puka?
To skrzydlaty pan doktor
leczy drzewa już rok tu.

Kto po gałązkach kozły fika
i kto zjada tłuszcz z patyka?
Gdy powiesisz za oknem
kawałek słoniny, to ona przyleci
zaraz w odwiedziny.

Choć na polach jeszcze śnieg,
woda zimna i wiatr dmucha,
idą składać w wodzie skrzek,
lecz na ląd wrócę.

Ma wysokie nogi
w czerwonych bucikach.
Gdy go żabka dojrzy,
czym prędzej znika.

Niewielkie rybki zjada na co dzień,
z upodobaniem brodzi po wodzie,
nogi ma długie i dziób też ma długi,
często wytwornym czubem się chlubi.

Czarna główka, żółty brzuszek,
to prawdziwy łakomczuszek.
Nierzadko się zdarzy,
że zje tyle pokarmu,
ile sama waży.

Choć ma osiem nóg,
zna niewiele dróg.
Choć ma własne sieci,
ryba tam nie wleci.

Co to za owad
mały skrzydlaty,
który wygryza
w naszych ubraniach dziury?

Siedzi na pięciolinii
ptaszysko z dziobem wielkim.
Pewnie zapytasz:
dlaczego w słowie ”nutka”
ktoś poprzestawiał literki?

Jaki to elegant zawsze grzebień nosi
jest panem podwórka i chlubą gosposi.

Kto mieszka nad stawem
nad błotnistą rzeczką,
koło ucha trąbi
cienką piszczałeczką?

Mam skrzydła jak ptak,
lecz nie jestem ptaszorem.
Poluję na owady
bardzo późnym wieczorem.

Kują w lesie młotki,
lecą z drzewa wiórki,
drwal wsparł się ogonem,
w drzewa wbił pazurki.